Stokkhólmur

Á sunnudaginn tókum við daginn fremur snemma og tókum strætó niður í bæ. Við röltum á lestarstöðina og ég keypti mér afsláttarkort í lestina til Stokkhólms. Það er svokallað TIM-kort, kortið kostar 30 kall (sænskar kr, endurgreitt við skil á kortinu) og svo þarf að kaupa lágmarksupphæð inn á kortið. Svo hleð ég inn upphæð efir þörfum.
Þá er auðvelt að borga í lestina, nóg að veifa kortinu framan í vél við lestina á brautarpallinum og ferðin dregst af kortinu. Ég keypti mér Stokkhólmsprófíl, þá fæ ég góðan afslátt af ferðum milli Uppsala og Stokkhólms. Nóg af praktískum upplýsingum. Við skemmtum okkur ágætlega á sýningunni, sáum fantasíu-fatasýningu og tískusýningu, röltum um og skoðuðum og keyptum smotterí. Ég keypti rosalega flott garn í peysu (kemur á óvart!) og nú á ég bara eftir að redda mér prjónum. Í hádeginu kíktum við inn á indverskan veitingastað og fengum masala kjúkling með grjónum og nanbrauði að borða, við vorum orðnar banhungraðar.

Eftir syninguna akvadum vid ad fara med sporvagningum afram til Märst, sem er milli Uppsala og Stokkholms, i stad thess ad fara til baka til Stokkholms og svo med lest til Uppsala. (Sollentuna, thar sem syningir var, er nefnilega naer Uppsala heldur en midbaer Stokkholms.) Vid thurftum ad ferdast afram 6 stodvar ut a endastod og treysta svo a thad ad lest faeri a sunnudegi fra Märst til Uppsala. A naestsidustu stodinni kom a okkur hik og auk thess mundi Kristin eftir thvi ad vid erum med Stokkholmsprofil a lestinni svo thad vaeri hvort ed er odyrara ad fara thadan, thott thad sje helmingi lengra i burtu. Og thegar vid saum ad lest i ofuga att atti ad koma eftir 2minutur stukkum vid ut. Thurftum ad fara 10 stodvar til baka. Algerir halfvitar.

Thegar vid komum a adalbrautarstodina i Stokkholmi akvadum vid ad nota taekifaerid og ganga adeins um thvi jeg hef aldrei komid thangad adur. Klukkan var ordin thad margt ad thad var flest lokad. Upphofst tha mikil leit ad fraenku Kristinar, sem hun hafdi aetlad ad hitta i Stokkholmi um helgina en fraenkan hafdi ekkert latid i sjer heyra. Kristin vissi ad hun vaeri i heimsokn hja vinkonu sinni i sendiherrabustadinum en vissi ekki nakvaemlega hvar, bara gotuheitid. Audvitad fundum vid aldrei rjetta stadinn og gafumst upp.


I gaer var fyrirlestur nr.2. Endalausar utleidslur, jeg kannadist vid sumt af thessu ur ymsum kursum i Haskolanum. Seinni partinn kiktum vid svo nidur i bae, jeg thurfti ad kaupa hitt og thetta sem jeg tok ekki med mjer. M.a. Keypti jeg leikfimisbuxur og bol i Hennes & Mauritz a spottpris. Jeg aetla ad fa mjer kort a morgun i studentagymminu sem er ekki svo langt fra skolanum. Jeg er farin ad fa vodvabolgu af hreyfingarleysinu og jeg hlakka til ad fara ad hreyfa mig. En i dag er bolludagur hja Svium, jeg aetla ad fara i bakariid mitt a Munkagotu og kaupa mjer feita bollu med vannillukremi, thannig hafa their bollurnar hjer. Bolla, bolla!!!

Fyrsti skóladagurinn

Ég steingleymdi að skrifa á föstudaginn, en þá var fyrsti tíminn í Seismic Imaging. Ég var frekar skelkuð eftir fyrsta kúrsinn. Úff, ég fylgdi nú ekki alveg kennararum eftir og hann sagði að þetta væri nú auðvelt til að byrja með en yrði svo erfiðara og erfiðara. Ég sit í kúrsinum með 5 doktorsnemum, a.m.k. þrír þeirra hafa verið að vinna með þessi fræði í nokkurn tíma og hafa gott forskot á okkur. Við sjáum hvernig fer, en ég er ekkert sérlega bjartsýn.


Á fimmtudagskvöld fórum við á tónleika með Uppsala Kammarorkester í aðal-háskólabyggingunni, Universitetsaulan. Það er alveg ofsalega fallegt hús með mikilli skreytingu í lofti salsins. Það voru flutt þrjú verk. Ég var hrifnust af miðverkinu þar sem nýja, fína orgel hússins fékk vel að njóta sín í flottum sóló-köflum. Verkið er eftir Francis Poulenc (1899-1963), Konsert för orgel, straakar och timpani. Hin tvö voru eftir Eduard Tubin og Camille Saint-Saëns.


Seinni partinn í gær, um sex-leytið, ákvað ég að ganga ein niður í bæ úr skólanum og kíkja í búðirnar áður en þær lokuðu. Kristín varð efir því það var bjórfundur, sem er oft á föstudögum, fyrir doktorsnemana og prófessorana. Ég fór af stað, það á ekki að taka langan tíma að fara niðureftir. En það var orðið dimmt og þótt ég væri búin að fara niður á Turistinfo og fá mér kort, tókst mér að fara þvílíka króka að það var verið að loka öllum búðum þegar ég kom loksins niður á göngugötuna. En hvað með það, ég get alltaf skroppið seinna.

Í morgun lærðum við og fórum svo í góðan göngutúr gegnum Gottsundagyben (sem er svolítið svipuð og Fossvogsdalurinn), tré beggja vegna og þarna fer fólk mikið á gönguskíði, út að viðra hundinn og börnin og svo er vinsælt að sitja þarna úti í góða veðrinu á sumrin. Gottsundagyben er ekki nema 5 mín í burtu héðan frá Kristínu og Pálma. Og áfram héldum við niður að Maalaren (aa er a með bollu) sem er stórt vatn þarna. Vatnið er ísilagt og þarna eru menn á skíðum en þó aðallega á skautum sem spenntir eru á gönguskó (eða gönguskíðaskó) og skautað er eftir ruddum brautum, stóra hringi í víkinni á Maalaren. Á sumrin fara menn á baðströnd við vatnið og hægt er að leigja kajak. Þetta er frábær staður, það er bara svolítið kalt núna, miðað við vorveðrið heima á Íslandi.


Í fyrramálið tökum við daginn fremur snemma og förum með lest til Stokkhólms á handavinnusýningu, Sollentuna-mässan. Ég hlakka til að sjá herlegheitin. En í kvöld er líka videó-kvöld. Við komum nefnileg við í gær á leigunni og þar er hægt að fá 3 spólur fyrir 500-kall (49 sænskar). Meira síðar.

Fyrstu kynni af Uppsölum

Jaeja, tha er jeg komin til Uppsala. Jeg lenti rjett fyrir tolf a hadegi i gaer a Arlanda-flugvelli i glampandi sol og 6-stiga frosti. Jeg sa vel yfir Noreg og Svithjod ur flugvelinni, varla sky a himni thar. Kristin, Palmi (madurinn hennar) og Jon Logi (sonur, rumlega 2 ara) voru thar og jeg beid med theim thar til their fedgar thurftu ad fara i velina heim til Islands. Vid Stina erum thvi einar hjer i viku. Um helgina verdur stor handavinnusyning i Stokkholmi, allt um prjona og sauma, efni, garn, hönnun og thess hattar. Vid aetlum ad kikja annad hvort a sunnudag eda laugardag.

A morgun byrjar svo fyrri kursinn, Seismic Imaging. Annars verda i allt 10 fyrirlestrar, a manud. og midvikud. fra ruml niu fram ad hadegi. Thess a milli munum vid sitja sveittar vid laerdom og vinnu. Og vonandi fara e-d a skidi og gera e-d fleira skemmtilegt. Jeg er ekki komin med fastan samastad hjer enn, en adan hitti jeg strak hjer, Niklas, sem er einn af doktorsnemunum, og hann sagdi ad thad vaeri laust plass inni hja sjer. Svo thetta gaeti reddast. En tha a jeg lika eftir ad redda mjer tölvu. Jeg tok mina med en jeg tharf ad hafa Unix/Linux tölvu til ad geta unnid og gert heimaverkefnin min. Reyndar get jeg notad tölvurnar i tölvuverinu, hitt er bara thaegilegra, ad hafa tölvu a sama stad og madur er ad vinna a.

Jaeja, ég aetla ad fara ad gera e-d af viti, thad er kannski betra ad kíkja á efnid fyrir morgundaginn...

Megametrar á sekúndu, viður og hillufestingar

Úffff, það var sko þokkalega hvasst þegar ég kom hérna út af Veðurstofunni í gær. Skv stöðvarritinu komst vindhraðinn upp ca. 27m/s í mestu hviðunum (10 vindstig gömul). Það er ekki skrítið að hjólið var næstum hrifsað af mér og ég átti bágt með að halda mér á göngustígnum og var orðin vot inn úr eftir nokkrar mínútur. Ég fæ samt alltaf svolítið "kikk" út úr því að berjast við svona brjálað veður. Finnst ég mikil hetja meðan aðrir kúra sig inn í bílunum sínum. -Ég býst þó við að ég myndi gera slíkt hið sama ef ég ætti einn!


Þegar ég komst heim dreif ég í því að skipta um föt og svo drifum við okkur (á bílnum auðvitað) enn eina ferðina í BYKO. Um þessar mundir hef ég afskaplega gaman af að fara í allar byggingarvöru og flísaverslanir og láta mig dreyma um ýmsar breytingar. Að þessu sinni vorum við að leita að heppilegu hilluefni og festingum. Ég fékk nefnilega leyfi fyrir því að setja upp einfalda hillu í eldhúsgluggann. Ég er að hugsa um að taka gardínurnar niður líka (svo að birtan flæði inn í rýmið, sko). Við fundum að rælni svolítið skemmtilega fjöl með berki á köntunum og misbreiða. Hún var í draslhrúgu og við fengum að taka hana með okkur. Keyptum svo lítið messing-vinkiljárn til að festa hana með og viðarolíu. Fjölin var hefluð í gærkvöldi og nú á bara eftir að pússa hana svolítð og bera viðarolíu á. Ég er spennt að sjá hvernig hún kemur út.

Jahhá,

YOU ARE MARRIED TO A WoODCHUCK!!!


what's YOUR deepest secret?
brought to you by Quizilla

Megrun!!!

Ég þarf að fara í megrun. Í hádeginu í gær skrapp ég út í Kringlu (til að taka út pening svo ég gæti keypt matarmiða hér á VÍ). Ég stalst líka til að máta gallabuxur í einni búð. Ekki mjög uppörvandi sú ferð. Ég komst að því að ég er fituhlunkur og þarf að fara í megrun...

Eftir vinnu hjólaði ég í leikfimi eins og vanalega á fimmtudögum. Þegar ég kom inn í klefana til að skipta um föt sá ég stelpu sem ég kannast við úr Hafnarfirðinum og er á svipuðum aldri og ég. Ég tók eftir því í haust hvað hún var orðin skuggalega grönn. Nú sá ég það enn betur. Úfff, hún er langt leidd af anorexíu, ef hún væri 14 væri búið að leggja hana inn. Og hún á kærasta, skyldi hann ekkert taka eftir þessu? Það verður e-r að benda henni á hvað hún er að gera sér. Þetta er sko ekkert grín.

Ég fékk mér snúð í kaffinu í dag...

Spá dagsins

Stjörnuspá dagsins fyrir nautin (Mogginn):

Þetta er góður tími til að hefja nám sem getur komið þér vel í starfi. Þú hefur hug á að læra nýja tækni eða auka þekkingu þína.

Hver sagði svo að stjörnuspár væru rugl?

Gleymdi þessu áðan...
í gærkvöldi var saumaklúbbur og þá bætturst við, að ég held, 6 ferningar í teppið. Þá eru komnir 20 og bara 90 eftir.

Þá er það afgreitt...

Í dag er ég á bílnum. Ég ákvað nefnilega að drífa umsóknina mína inn á deildarskrifstofu í dag og koma henni frá áður en fleiri breytingar verða gerðar. Það kom nefnilega upp smá vesen í kringum verkefnið mitt. Í jarðvísindum hér á landi (sem og í öðrum vísindum) er alltaf hætta á því að menn rekist e-ð á aðra í rannsóknum sínum. Þá er bara um að gera að horfa á aðra hliðar á málinu, finna á því nýja fleti og reyna að bæta við það sem þegar er komið og reyna að styggja sem fæsta. En málið er frá og umslagið og pappírarnir farnir sína leið. Mér líst bara nokkuð vel á þetta allt saman. -Fyrir utan það að ég er auðvitað skíthrædd við að falla í öllu úti í Svíþjóð!

Es tut weh in meinem Bauch

Já, svei mér. Ég held ég sé að veikjast aftur og að þessu sinni af magakveisu. A.m.k. var ég komin með e-n sting í magann í gærkveldi og hann var ekki horfinn í morgun heldur ágerist hann. Ég þrauka samt enn í vinnunni en held ég sleppi hádegismatnum, fæ mér kannski kók.


Um helgina var mikið stússast. Á laugardaginn fórum við að skoða aftur möguleika á breytingum inni á baði. Ég hef verið að kvarta yfir því að þar sé ekkert skápapláss. Við erum að spá í að smíða e-ð sjálf og fórum og skoðuðum efni. Við eigum eftir að fara í fleiri verslanir og skoða úrvalið. Ég teiknaði upp í gær niðurröðunina. Flöturinn sem við höfum (að baðkerinu) er hér um bil ferningur, 1.67m x 1.67m. Þar á að rúmast klósett (ekki hægt að færa) vaskur og e-r skápur. Ég var búin að finna flotta litla innréttingu sem passaði vel inn í þetta litla pláss. Málið er bara að hún kostaði vel yfir 100.000 (með nýjum vaski) og mér finnst það nú heldur mikið!!!


Í gærkvöld fór ég svo í mat til mömmu og svo í saumaklúbb til Ellu. Í kvöld er svo SAUMA-klúbbur hjá mér með frænkum mínum. Ég er þegar búin að sauma 14 einingar af 110 í teppið. Það bætist e-ð við í kvöld. Þ.e.a.s. ef ekkert verður úr kveisunni.

Á skjálftavakt

Þessa vikuna er ég á skjálftavaktinni með Kristínu Vogfjörð. Hún sér um að halda kerfinu gangandi, vefinn og slíkt en ég merki fyrstu komutíma bylgnanna sem koma inn, helst sem fyrst. Núna í hádeginu var hrina við Torfajökul. Í gær og í morgun var hrina við Grímsey. Kíkið á vikuyfirlitið.


Í gær ætlaði ég að hitta fjórar æskuvinkonur í Hafnarfirðinum. Ein kom ekki þvi kærastinn var með gubbupest, hún var líklega að veikjast líka, ein var með slæma lungnabólgu, en kom nú samt aðeins. Hinar tvær voru hraustar. Í kvöld ætla ég svo aftur suður í Hafnarfjörð og sauma með þremur frænkum mínum. Við erum nefnilega loksins búnar að stofna bútasaumaklúbb. Það er miklu skemmtilegra að vinna með öðrum. Ég er búin að vera þvílíkt dugleg um helgina að undirbúa mig. Ég keypti smá af efni í teppi og gat ekki setið á mér að byrja að sauma. Þetta átti upphaflega að vera veggteppi en ég er svona að gæla við þá hugmynd að gera það að rúmteppi. Ef það verður svo stórt fara í það 110 sinnum 8 bútar, þ.e. 880 bútar plús hitt (kantur, bak). Vá, það er nú svolítið mikið!!!

Stibblad neb

Ojjjjojjjojjjojjojjjjj. Í dag er ég (eins og í gær) með stíflað nef og nefrennsli. Ég vona að veirufjandarnir hafi sig á brott sem fyrst svo ég geti sofið í friði um nætur og notið þess að finna bragð af matnum sem ég verð boðin í í kvöld og annað kvöld.

Ég ákvað að vera heima í gær í veikindaleyfi. Auk þess að sofa svolítið meira en venjulega, tókst mér að koma nokkru í verk sem ég hefi lengi ætlað mér; nefnilega að festa tölur á nokkrar flíkur. Þetta hefur dregist og dregist, af þeirri einföldu ástæðu að mér hundleiðist að festa tölur. Svo kom í ljós að þetta var auðvitað minnsta mál í heimi því að fína saumavélin mín getur nefnilega gert þetta sjálf. Ójá, og ekki nóg með það. Ég komst í svo mikinn ham að ég gerði líka átta hnappagöt á pils sem ég saumaði á námskeiðinu fyrir jól. Og festi allar tölurnar á það líka. Núna get ég loksins farið að spóka mig um í nýja pilsinu. Og þó. E-n veginn efast ég stórlega um að það verði mikið notað...

Grimmdar-vísindi í Uppsölum

Í morgun vaknaði ég upp með slæma hálsbólgu vinstra megin og vorkenndi mér svo mikið að mér tókst að plata sjálfa mig og svaf í klukkutíma í viðbót. Ég var því ekki komin í vinnuna fyrr en rúmlega níu. Ég óttast að andstyggðarkvef muni hellast í mig í dag. En þótt klukkan væri ekki orðin margt var ég fljótlega farin að finna steikingarlykt úr eldhúsinu (sem er við hliðina á skrifstofunni minni). Og svei mér þá, ég held að kokkurinn sé að djúpsteikja e-ð.

En það sem ég ætlaði nú aðallega að minnast á í dag er sænski þátturinn sem ég horfði á í gærkvöldi. Sáuð þið hann? Almáttugur, það er varla að ég hafi nokkra lyst á að fara þarna og læra við skólann þar sem öll þessi grimmd á sér rætur. Það kom í ljós að Svíar stóðu í kynþáttahreinsunum frá því snemma á 20. öld fram yfir öldina miðja. Já, ófrjósemisaðgerðir áttu sér stað í miklum mæli frá 1913 og allt fram til 1975!!! Flestar voru þær þó í kringum 1948. Læknar ákváðu á einstökum fundum að framkvæma 80-100 aðgerðir á saklausum börnum í einu. Þeir gengu svo langt að t.a.m. voru flogaveikir álitnir heimskingjar og tekið var viðtal við konu sem varð flogaveik þegar hún fékk fyrstu blæðingar. Þar með var hún stimpluð "óæskileg" og þegar hún var með barni, 21 árs gömul og komin sex mánuði á leið, fór hún glöð til læknis síns og hugðist segja honum gleðitíðindin. Sú ferð endaði með því að hann varð ofsareiður og sendi hana beina leið í fóstureyðingu og ófrjósemisaðgerð. Þetta er bara eitt dæmi af mýmörgum. Langflestar ófrjósemisaðgerðanna voru gerðar á konum, þótt þær séu miklu hættulegri, flóknari og kostnaðarsamari en á körlum. Hugsið ykkur. 63.000 aðgerðir og flestar á börnum sem voru ekki einu sinni komin á kynþroskaskeið.

Í Uppsölum er að finna mikið safna bóka um þessi fræði og fjöldann allan af höfuðkúpum og öðrum beinum úr fólki. Menn höfðu einkum áhuga á beinum úr Sömum og víluðu ekki fyrir sér að ræna grafir og afhausa lík Samanna. Þeir þóttu nefnilega óæðri kynþáttur í landinu. Samar hafa annars konar höfuðlag en "hreinir, germanskir" Svíar. Höfuðkúpa Samanna er (svipað og N-Finna og slavneskra þjóða) breiðari og þeir hafa flatara andlit. Breið kúpa var ávísun á heimsku mann, þeir væru drykkfelldari, áttu erfiðara með að læra og væru til meiri vandræða í samfélaginu. Það var því mælt eindregið gegn blöndun Sama við hreina Svía.

Það varð mikið hneiksli þegar upp komst um málið fyir nokkru og fréttin barst út. Menn skömmuðust sín og buðu öllum fórnarlömbum ófrjósemisaðgerðanna 175.000 kr í bætur. En það eru hlutfallslega fáir sem gefa sig fram. Skömmin er mikil og margt fólk kærir sig alls ekki um að vinir og nágrannar fái nokkra vitneskju um þennan svarta blett á fortíð þeirra. Skiljanlega. Svona nokkuð mun aldrei verða bætt með peningum eða yfirhöfuð á nokkurn hátt.

Kuldi og meiri kuldi

Núna er -5.5C úti og vindhraðinn 1.4m/s hér við Veðurstofuna. Það var kalt og feykilega hált að ganga í morgun. Ég lagði ekki í að hjóla, bæði vegna þess að ég er ekki búin að setja nagladekkin á hjólið og ég er dauðhrædd við að detta og hins vegar ætla ég að jafna mig aðeins betur í fætinum; þetta er allt að koma en ég er ekki orðin nógu góð. Ég hef líklega tognað illilega.
En svo er annað að hrjá mig lika. Nú er orðið kalt og ég virðist vera búin að týna fínu, færeysku húfunni minni! Ég er mjög svekkt. Ef e-r skildi rekast á hana heima hjá sér, látið mig vita. Hún er sauðbrún (dökkbrún) með leppum og hárri totu, svolítið álfaleg. Ég er að reyna að rifja upp ferðir mínar síðastliðna daga en hefi ekki hugmynd um hvar ég hef gloprað henni niður. Bara ekki hugmynd!

Snilldartaktar í leikfimi

Fimmtudagar eru leikfimisdagar. Ég hjólaði því eftir vinnu í WC og hamaðist þar sem mest ég mátti í pallatíma. Eftur öll lætin teygðum við vel. Mér datt í hug að reyna að komast í splitt eftir teygjurnar, og viti menn, ég held bara að það hafi tekist, bæði með hægri og vinstri fram. Ég varð nú svolítið montin.

Á leiðinni heim tókst mér að detta á hjólinu, það hreinlega rann undan mér út á hlið. Sem betur fer var lendingin mjúk en ég hafði þeim mun meiri áhyggjur af því að vegfarendur á Bústaðaveginum hefðu séð mig, það er ferlega pínlegt að detta á almannafæri. Þegar ég kom svo heim datt mér í hug að endurtaka splittæfinguna. Það tókst ekki betur en svo að þegar ég ætlaði að renna mér niður fékk ég allt í einu ægilegan verk aftan í vinstri fótinn, og svei mér, ef ég heyrði ekki e-ð rifna. Ég hætti snarlega við en það var auðvitað um seinan. Skaðinn var skeður. Ég vona þetta sé ekki alvarlegt, en það er vont að ganga, beygja sig og mér datt ekki í hug að hjóla í dag. Ætli ég taki því ekki rólega í dag og sjái hvort þetta jafnar sig ekki.

Stundum get ég verið óttalegur kjáni!

Raunir hjólreiðakonunnar

Þá er ég komin aftur. Ég tók mér smá frí frá dagbókarskrifum í tíu daga en er nú komin aftur á skrið.

Ég er byrjuð á nýjum vinnustað og þarf því að hjóla nýja leið til vinnu upp á Öskjuhlíðarhálendið (þar sem Veðurstofan er). Fyrsta morguninn, þ.e. á mánudaginn var, ákvað ég að reyna að besta leiðina, þ.e. fara þá stystu og tapa sem minnstri hæð. Ég er nefnilega dalbúi og þarf að hjóla upp langar brekkur upp úr dalnum. Þetta tókst ekki betur en svo að eftir fyrstu brekkuna reyndi ég að komast á göngustíg milli húsa (neðan við Borgarspítalann) en þurfti hvað eftir annað að snúa við og þegar ég loks komst út úr götunni tók ég eftir því að ég var í nákvæmlega sömu hæð og ef ég hefði bara rennt mér strax niður brekkuna.

Þá var ég komin að göngubrúnni og hjólaði yfir (í áttina að Fossvogs-kirkjugarðinum) og enn tók við brekka. Svo beygði ég inn í hverfið (Suður-Hlíðar ?) vitandi af undirgöngum undir Bústaðaveginn efst í hverfinu. Þar þurfti ég aftur að fara fram og til baka enda eru göturnar eitt völundarhús. En loks hitti ég á réttan botnlanga og göngin falin bak við leikvöll. Ég var allt of lengi að fara þessa stuttu leið.

Nú, nú. Dagin eftir ákvað ég að reyna ekki aftur að komast hjá hæðartapi og fór sátt upp fyrstu brekkuna og niður aftur. Þegar ég kom að göngubrúnni ákvað ég að fara bara beinustu leið upp meðfram Hafnarfjarðarveginum/Kringlumýrarbraut og hjóla bara yfir á stóru brúnni. Það var enn föl frá mánudeginum og því þyngra að hjóla en venjulega. A.m.k. blés ég eins og hvalur síðustu metrana upp brekkuna löngu og var komin með blóðbragð í munninn þegar ég komst loks á áfangastað. Þvílíkur aumingi!

Mér leist því ekkert á veðrið í morgun og ákvað að kúra lengur þegar ég sá allan snjóinn. Klukkutíma síðar hafði ég mig á fætur og lagði af stað. Veðrið er nefnilega sjaldnast eins vont og menn halda. Ég hugsaði með hryllingi til brekkunnar löngu og byrjaði að puða upp. Þegar ég var að koma að brattasta kaflanum og næstum farin að örvænta, kom snjóruðningstæki æðandi á móti mér og ég varð að forða mér hið snarasta út af gangstéttinni. Eftir þetta varð leið mín mun greiðfærari.

Mikið svakalega er ég heppin að fá svona fína læraæfingu á hverjum morgni! Er ekki um að gera að líta á björtu hliðarnar?

Óvænt bátsferð

Í gær drattaðist ég seint á lappir. Eftir síðbúinn morgunverð kíkti ég í blöðin. Kalli fór út að hjóla, ég nennti því ómögulega en tók blaðið þess í stað með mér inn í stofu og asnaðist til að leggjast upp í sófa. Þegar ég hafði lesið allt sem mér fannst áhugavert í blaðinu, velti ég mér á hliðina og sofnaði auðvitað. Ég hrökk svo við af blundinum þegar Kalli kom heim. Ég reyndi af veikum mætti að hrista af mér svefndrungann en það heppnaðist ekki betur en svo að ég endaði uppi í rúmi undir sæng og steinsofnaði aftur. Ég rankaði loks við mér um kaffileytið, alveg eins og tuska. Ég virðist alltaf verða alveg ferlega slöpp ef ég sofna svona á daginn. Við ákváðum því að drífa okkur út í göngutúr út með voginum í átt að Nauthólsvík.

Eftir góðan spotta þóttist Kalli sjá bát á reki nálægt ströndinni, hugsaði svo með sér að það gæti ekki verið. Báturinn hvarf honum sjónum en birtist síðan aftur undir klettunum í fjöruborðinu stuttu síðar. Þá var tekið á rás niður í fjöru til að líta á bátinn. Hann var óbundinn og Kalli kannaðist strax við hann. Þetta var bátur sem hann hafði séð nokkrum sinnum hinum megin vogsins í fjörunni neðan við íbúðarhús við sjóinn. Svo stakk hann upp á því að við rérum honum til baka og gerðum eigendum hans stórgreiða. Og það gerðum við.

Við lögðum að landi á þeim stað sem Kalli hafði séð hann. Þar var kaðalspotti í fjörunni og út í sjó. Við bönkuðum svo upp á í húsinu fyrir ofan. Þar reyndust eigendurnir búa og við fengum þakkir fyrir (þótt heimilisfaðirinn, sem hafði misst bátinn, hefði farið á bíl með kerru til að sækja fleytuna og gripið í tómt).
Það rættist því bara nokkuð vel úr deginum

Veraldlegir hlutir

Ég er farin að hafa svolitlar áhyggjur af því hvað ég eigi að taka með mér. Bara það að ákveða hvaða skó eigi að taka með er nógu erftitt. Skór taka allt of mikið pláss. Á ég svo að taka með allar heklunálarnar mínar og prjónana? Eitthvað verða ég að hafa fyrir stafni á kvöldin, ekki geri ég ráð fyrir að ég hafi sjónvarp, eða hvað? Ohhh. Hvernig fer fólk að því að flytja svona út?


Í hádeginu dreif ég mig í leikfimi. Eftir tímann kom ég við á Orkustofnun til að heimsækja "gömlu" vinnufélagana. Kalli hafði komið við á útsölu og fengið þennan líka fína regnjakka á mig á spottprís. En ég heppin! Það vill svo skemmtilega til að hann er í fánalitum Svía. Hann verður sko pottþétt tekinn með.

Nýtt ár/ný klipping

Kæru lesendur/vinir! Ég óska ykkur gleðilegs nýs árs og þakka liðið.


Ég las hjá Kristjáni og Stellu að þau hafa verið að líta yfir liðið ár og gera sniðugan "to-do"lista. Ég er sjálf með nokkrar hugmyndir sem ég myndi setja á minn lista, ef hann væri nú til. Mig hefur lengi langað til Grænlands og Færeyja og sé mikið eftir því að hafa ekki spurt hvort ég mætti koma með í Færeyja ferð Siggu og co. Auk þess hef ég aldrei komið til Vestmannaeyja. Það væri sniðugt að setja upp plan fyrir eyja-ferðasumar, Grænland, Færeyjar og Vestmannaeyjar! Ég efast þó stórlega að nokkuð verði úr því. Mér þykir líklegra að fríið mitt fari í gönguferðir, eins og síðustu þrjú sumur.
Í sumar kláruðum við hornalínuna yfir landið, frá Reykjanestá út á Font á Langanesi. Ég hef því stigið hvert einasta skref á allri leiðinni og er þar með sönnu orðin landshornaflakkari. Þetta byrjaði með hvítasunnuferð vorið 2000 með Siggu Sif, við þrömmuðum saman á tveimur og hálfum degi frá Reykjanesvita að Kaldárnesi. Það var eftirmynnileg og skemmtileg ferð. Ætili Hornstrandirnar verði ekki fyrir valinu í sumar. Þaðan má svo halda áfram seinna í SA og draga hina línuna yfir landið. Á ekki-til-listann fer líka gönguferð á Botnsúlur. Svo finn ég kannski upp á e-u sniðugu í Svíþjóð. Jafnvel gæti ég skroppið yfir til Finnlands, þangað hef ég heldur aldrei komið.


Í morgun átti ég pantaðan tíma í klippingu. Eftir það hringdi ég í Gerðu. Við hittumst á Súfistanum og fengum okkur þar léttan hádegismat og göngutúr i bænum og niður á bryggju. Mér finnst ég koma allt of sjaldan í miðbæinn eftir að ég hætti í HÍ. Þá var oft gaman að fara snemma heim á föstudegi, ganga niður í bæ og upp Laugaveginn og taka strætó á Hlemmi.


Nú hætti ég, þetta er orðið æði ruglingslegt, þið verðið að afsaka. Sæl að sinni.

Baunir og blómkál

Í gær var þetta fína veður, annan daginn í röð. Þetta urðum við að sjálfsögðu að nýta okkur þar sem ekki hefur viðrað vel til göngutúra lengi. Við nenntum ekki aftur upp á Esju en fórum í staðinn í létta láglendisgöngu. Við ókum út á Seltjarnarnes og lögðum bílnum nálægt gamla læknabústaðnum. Síðan stikuðum við ýmist í fjörunni eða uppi á göngustígnum meðfram sjónum. Ég kíkti á "aðstöðuna" sem búið er að koma upp fyrir hrausta sjósundskappa. Ég sá nefnilega viðtal við þá í sjónvarpinu um daginn þar sem þeir tóku sér sundsprett. Ég hugsaði strax með mér að í þennan félagsskap yrði ég að koma mér. Það vantar nefnilega fulltrúa kvenþjóðarinnar í þetta sport og ég hef þegar reynt svolítið fyrir mér í Aðalvíkinni.
En það var svolítið napurt í gær og mér leist ekkert á að fara að rífa mig úr spjörunum og henda mér út í íííííssskaldan sjóinn. Í staðinn dró ég húfuna betur yfir eyrun, reimaði að mér héttuna og arkaði áfram, hugsaði með mér: Kannski þegar fer að hlýna svolítið! Við ljóskastaraskýlið drógum við upp sjónauka og skoðuðum fjallahringinn, alveg frá Snæfellsnesjökli að Esju. Það var nefnilega prýðisgott útsýni.


Þegar heim var komið bakaði Kalli pönnukökur fyrir mig og ég grúfði mig yfir matreiðslubækur. Ég var orðin vel svöng af útiverunni og ákvað að elda eitthvað hollt og gott í kvöldmat. Fyrir valinu varð baunaréttur úr "Af bestu lyst II". Í hann fór rifnar gulrætur og kartöflur, brún grjón, puy-linsur, laukur og hvítlaukur, blómkál, salt, pipar, karrí og cumin. Ég bætti líka við smá garam-masala til að auka bragðið. Með var salat og brauð og á eftir heimagerður jógúrtís með kirsuberjasósu. Ég bauð Söndru Sif í matinn, hún býr úti í Árósum, þar sem hún er í læknanámi svo við sjáumst sjaldan, í mesta lagi á hálfs-árs fresti.


Nú er minn síðasti dagur hér á OS (í bili). Snökt. Ég var farin að kunna svo vel mið mig hérna. Ég á alveg hræðilega erfitt með að breyta til, hvað þá að kynnast nýjum hóp að fólki. Svona er ég nú félagslega bæld.