Fjallganga.
Við Sigga Sif Tókum góðan 3,5 klst hring í Esjunni í gær. Fórum ásamt tveim öðrum sem voru tímabundin og snéru við í miðjum hlíðum. Hvað ætli bærist í kollinum á fólki sem þrammar upp í mót yfir hjarnbreiðu efst í Gunnlaugsskarði? Ég komst í trans og ákvað að setja saman þulu:

Ég gekk upp á stein
og hitti þar fyrir svein.
Sveinninn rak mér koss
tókust ástir með oss.
Hentumst út í mó,
köstuðum af okkur skó.
Um haustið varð eg þyngri,
ég er nú ekkert að verða yngri!
Sveinn lét ekki sjá sig
er ég varð mikil um mig.
Ég ól svo litla stúlku
og gekk með hana á púlku,
yfir fannir breiðar,
út um holt og heiðar.
Hún varð seinna stór
og söng í stórum kór.
Fór svo út í heim,
og hitt þar sinn svein.
Sá var betri en minn,
og elskaði svannann sinn.
Nei, ég varð aldrei frú
og svona fór sagan sú.

Þetta myndi nú seint teljast til tímamótakveðskapar, en ég gleymdi mér a.m.k. um stund.
Er upp komum við úr skarðinu hálf-hlupum við yfir hjarnbreiðuna, sem hafði þiðnað ögn í sólskinunu fyrr um daginn. Fórum svo niður af Þverfellshorni og komum rúmlega tíu í bílinn. Enn var þá fólk á leið upp á fjallið.

Ég á lítinn fjörkálf sem virðist við fyrstu sín afar saklaus en látið ekki plata ykkur! Hann er afar liðtækur í fjölbragðaglímunni á morgnana. Það er líka svo erfitt að vakna í þessu skammdegi. Þótt snjóleysið geri allt svo miklu auðveldara á morgnana verða dagarnir svo ferlega drungalegir!

Enn eitt árið er ég að fara með mig út jólastressi. Ég sat við til tvö í nótt að skrifa á jólakort.
Þvílík endalaus vitleysa! Ég á enn eftir að sauma jólafötin á elsku barnið (ég er samt byrjuð, sko) og föndra litla jólagjöf handa vinkonu minni, vaska upp, taka aftur til, setja hreint á rúmin, kaupa jólagjöfina handa Böðvari og e-ð fleira.
Úfff. Eins gott að hafa lítinn karl sem er liðtækur við heimilisstörfin:

Ég vakti fram á nótt. Skilaði af mér ófullkomnu uppkasti að ritgerð um kl 04 í morgun. Var svo mætt kl átta í Hafnarfjörð til að segja 10 ára krökkum í Öldutúnsskóla frá Suðurlandsskjálftum. Enn er margt ógert í ritgerðinni, eilífðarhelvítisverkefni! Þarf að skila henni í janúar. Þarf að skila gein í janúar. Á eftir að klára jólafötin á Hjalta. Hakka í mig nammi en stressið er grennandi. Kemst loksins í buxur sem hafa ekki passað síðan sumarið 2006. Frábært, alltaf ljósir punktar í tilverunni;-)

Ég er enn á lífi. Og það sem meira er, sit við á sunnudagseftirmiðdegi og vinn að eilífðarritgerðinni. Myndir og töflur í viðauka. Á endanum hefst það.

Þarfagreining. Hvað er nú það? Nytjagreining, kröfugerðir, stýrivextir. Öll þessi 21. aldar orð. Öll e-ð svo ónýt og þarflaus fyrir mér. Eða hvað? Ég er eirðarlaus. Er að hugsa um að drífa mig í að gera þarfagreiningu. Gera lista yfir allt það sem ég þarf að gera í vinnunni. Skref fyrir skref. Og svo allt það sem mig langar til að prjóna. Hvað ætli listinn verði langur? Er það þarfagreining? Eða er þarflaust að prjóna?

Hjalti varð 15 mánaða gamall í gær. Hann er enn ekki farinn að ganga sjálfur, nema hann geti haldið sér í. Það skemmtilegasta sem hann gerir er að vera úti og moka sand eða skoða e-ð nýtt úti í náttúrinni. Í gær tók hann í fyrsta skipti eftir býflugu, stórri, hlussu býflugu sem var að gæða sér á blómunum við sandkassann hans. Merkilegt að vera svona lítill og vera að uppgötva allt í fyrsta sinn!

Fyrir rétt rúmu ári síðan:

og um miðjan febrúar (ég er víst ekki nógu dugleg að uppfæra myndasíðuna mína!)


Já, tíminn flýgur.

Hvert fer tíminn? Í þrif og uppvask og bleiuskiftingar? Göngutúra í góða veðrinu? Leik með Hjalta? Það er nú það. A.m.k. ekkí í blogg. Í stað þess að eyða tímanum í langa afsökunarræðu koma hér nýjustu fréttir:

Snáðinn vex of dafnar. Hann hefur ekki enn velt sér alveg en getur sveigt sig í brú. Hann hefur hins vegar verið iðinn við að æfa bæði maga- og bakvöðva (mun iðnari en mamman, uhhumm):


Þessar myndir eru nú reyndar frá miðjum júní og miðjum júlí, en hva, þó nýrri en síðasta mynd á blogginu. Þetta stendur þó allt til bóta.

Mamma litla mætti til vinnu á föstudaginn var, í fyrsta skipti eftir orlof. Það var nú miklu betri tilhugsun að vita af litla snáða hjá afa sínum Sveini heldur en dagmömmu e-s staðar úti í bæ! Í dag er hann svo hjá pabba sínum. Þetta verður mikið púsluspil.
ósköp er ég annars andlaus eftir bloggleti síðustu mánaða, þetta verður því stutt að sinni. Áhugasamir geta hins vegar kíkt á myndir á myndasíðunni.